در پژوهش حاضر مساله بهینه سازی طراحی مفهومی چندموضوعی و چندمنظوره یک پرتابه هوایی مورد بررسی و تحقیق قرار گرفته است. این امر بر پایه توسعه یک مدل دینامیک پروازی سه درجه آزادی و مدنظر قرار دادن کلیه محدودیت های سیستمی صورت گرفته است. به منظور دستیابی به حداکثر وزن محموله و حداکثر برد، زمینه های پایداری، وزن و بالانس، آیرودینامیک و مسیر حرکت مطلوب به عنوان موضوعات اصلی در مرحله طراحی مفهومی پرتابه هوایی انتخاب گردیده و برای هر یک، مدلی مناسب با سطح صحت متوسط به کار گرفته شده است. مساله بهینه سازی نتیجه شده شامل 14 متغیر طراحی و دو تابع هدف که همان وزن محموله و برد پرتابه هوایی است، می باشد. به منظور ارزیابی طرح بهینه شده، تحلیل های آماری روی طرح پایه و طرح بهینه بر اساس معیار عملکرد و رعایت محدودیت ها صورت گرفته و مقایسه شده اند که نشان گر عملکرد بهتر طرح بهینه به دست آمده می باشند. در نهایت، با توجه به نامعینی های حاکم بر شرایط اولیه رهاسازی و به منظور تحلیل حساسیت برد پرتابه نسبت به تغییرات شرایط اولیه از حالت ایده آل و ارزیابی طرح نهایی، شبیه سازی های مونت کارلوبرروی طرح بهینه نیز انجام شده است.